EEN COMPLEET MENU ROND 2 PRODUCTEN: CACIOCAVALLO & ZOETZURE UI
-
Bloemkoolsoep met uienchutney en Szechuanpeper
Een van mijn favoriete gerechten is een zijdezachte, romige soep. Bloemkool is een van mijn favoriete ingrediënten, samen met wortelgroenten zoals pastinaak en selderij. Snijd de rauwe bloemkool in kleinere roosjes, voeg gehakte uien toe, bij voorkeur sjalotten, melk en room (50/50), groentebouillon (of gewoon water) tot de groenten onderstaan en laat sudderen tot de bloemkool gaar is. Dit duurt ongeveer 15 minuten nadat het kookpunt is bereikt. (Tip: zet het vuur lager en laat het niet koken, dit behoudt de smaak en voedingswaarde van de bloemkool. Controleer de gaarheid met een klein mesje - als het mesje er gemakkelijk doorheen gaat, is de bloemkool gaar.) Doe alles in een blender of gebruik een staafmixer en voeg indien nodig extra room toe voor de gewenste consistentie - ik vind hem zelf graag wat dikker, maar dat is een kwestie van persoonlijke voorkeur. Ik vind het heerlijk om ingrediënten te combineren, zodat je bij het proeven van het eindresultaat een 'wow'-moment beleeft. En wat mij betreft, voeg ik Szechuanpeper toe aan deze soep zodra hij begint te sudderen (je kunt een handvol peperkorrels in een klein zakje doen, een theefilter werkt ook). Op deze manier wordt de subtiele smaak van de bloemkool doordrenkt met de pittige, "verre landen"-smaak van de Szechuanpeper. Voor degenen die graag experimenteren, voeg de peper gewoon toe en serveer hem bij de soep - ik weet zeker dat je een "wow"-moment zult beleven als je de peper proeft.
Voor één gemiddelde bloemkool heb je ongeveer 1,5 tot 2 liter melk/slagroom en bouillon nodig. Melk kan alleen vervangen worden door slagroom (maar je hebt vloeibare room nodig) en kippen- of groentebouillon is aan te raden, gebruik altijd de beste kwaliteit, anders is water ook prima. Een glas lichte witte wijn erbij is altijd een goed idee. Breng op smaak en serveer gloeiend heet met Chiara's uienchutney als garnering, in de soep of op elke andere manier die je lekker vindt.
-
Bloemkool uit de oven . Laten we het over bloemkool hebben. Je kunt bloemkoolsoep maken (zie het andere recept) met de helft van de bloemkool (pas alle andere ingrediënten dienovereenkomstig aan) en met de andere helft maken we het perfecte voorgerecht voor een vrijdagmiddagborrel met vrienden. Blancheer de bloemkool ongeveer 3-4 minuten in kokend water; hij moet zacht zijn, maar niet papperig. Verwarm de oven voor op 200 graden en leg de bloemkool erin, maar voeg er royaal boter bovenop. Echt royaal... Bak tot de bloemkool goudbruin is en vergeet niet om hem tijdens het bakken in de oven steeds met de gesmolten boter te bedekken. Pas op dat je je niet brandt en herhaal dit minstens 4-5 keer. Serveer de bloemkool op smaak gebracht met gerookt zeezout en wat peper en geniet ervan terwijl hij nog warm is.
-
Feestje Caciocavallo alla milanese . Laten we praten en Caciocavallo eten. Die grote, ronde, gele kaas, die het lekkerst is als hij gloeiend heet is. Ik noem hem zelfs lavachtig heet. Hier pakken we het aan zoals schnitzel of cotoletta milanese. Alleen snijden we de caciocavallo in dikke plakken (één centimeter dik is voor mij prima) en paneren we ze eerst in bloem, dan in ei en vervolgens in paneermeel. Ik gebruik panko, het Japanse paneermeel dat gebruikt wordt in de beroemde tonkatsu. Bak ze in zeer hete olie (in Nederland gebruiken we frituurolie) tot ze goudbruin zijn. Serveer met uienchutney. Proost!
-
Caciocavallo op een broodje - Eenvoud is wat elke meester nastreeft. Vraag Roger Federer naar tennis en hij zal je vertellen dat het een heel simpel balspel is. Nou, oordeel zelf maar, maar een van de beste gerechten is inderdaad heel, heel simpel. Maar het smaakt als de backhand van Federer (ik meet veel dingen immers af aan de smaak) - pure magie en schoonheid.
Snijd de caciocavallo in dunne (of zo dik als je wilt, maar overdrijf niet) plakjes en leg ze op een sneetje brood – kies je favoriete brood en snijd het dun of dik, net wat je lekker vindt. Bedek het sneetje brood zo goed mogelijk met de kaas. Ik neem aan dat je oven een grill heeft, dus gebruik die. Leg het brood dicht bij de grill, maar niet te dichtbij, en houd het in de gaten. Wanneer de caciocavallo gloeiend heet is, er overal bubbels vanaf komen en de kleur goudbruin is, haal je het eruit en serveer je het. Pas op dat je je niet brandt en geniet ervan met uienchutney, een lekker glas rode wijn en zoek wat Federer-wedstrijden op YouTube om te bekijken. Simpelheid ten top. En een grote dank aan mijn vriend en collega Alessandro P. die me dit gerecht liet proeven op zijn bruiloft, ergens in het prachtige Campanië. Ik droom nog steeds van die smeltende, goudbruine stukjes caciocavallo.
